تصويرگر با خلق فضاهاي پنهاني كه در متن وجود دارد، اين امكان را به كودك مي‌دهد كه بتواند رؤياسازي كند و آن را امتداد دهد.

حافظ ميرآفتابي ـ تصويرگر كتاب‌هاي كودكان و نوجوانان ـ در گفت‌وگو با ايسنا با بيان اين مطلب گفت: وقتي در تصويرسازي، تصويرگر فراتر از متن و زمان امكان آن عمل مي‌كند، درواقع آغازگر سفري است كه در اين سفر تصويري، به بهانه‌ي اشاره‌هاي كوچكي كه در متن مي‌شود، كودك را به رؤياهاي بزرگ مي‌رساند.

او تصريح كرد: تصويرگران كه لايه‌هاي پنهاني متن را با تصاوير باز مي‌كنند و كودك را به كمك تصاويرشان با رؤياها و تخيلي پرتكاپو آشنا مي‌كنند، باعث زنده شدن رؤياهاي كودكان مي‌شوند.

وي تاكيد كرد: زماني كه كودك با كتاب و تصاوير آن زندگي تازه‌اي را تجربه مي‌كند، اين امكان را مي‌يابد تا در زندگي واقعي هم از آنچه هست، عبور كند، و به آنچه بايد باشد، ولي نيست، فكر كند و آرزوي يافتن آن را داشته باشد. تصاويري فراتر از متن، آرزوي يافتن را در كودك پرورش مي‌دهد.

ميرآفتابي گفت: بين كودكي كه هميشه به آنچه هست خرسند بوده، با كودكي كه هميشه در پي آنچه بايد باشد، ولي نيست، فكر كرده و انتظارش را داشته، تفاوت زيادي است. كودك دوم، پيوسته در حال تكاپو جهت رسيدن به آنچه بايد باشد، ولي نيست، هست و كودك اول كه هميشه به آنچه هست خرسند بوده، ياد دارد كه زندگي جز اين چيز ديگري نيست.

وي تاكيد كرد: تصويرگراني كه فراتر از متن عمل مي‌كنند، اين آرزو را در دل كودكان به وجود مي‌آورند كه بتواند در همين زندگي واقعي و اتفاقات كهنه و بي‌ارزش اطراف، تازگي و ارزش‌هاي جديد را جست‌وجو كنند.

ميرآفتابي تصريح كرد: البته اين مساله كه ما تصور كنيم در مورد چنين مسائلي قانون مطلقي وجود دارد، خطرناك است. چه، فراتر از متن رفتن در شرايطي معقول و مطلوب است كه محتوا و جان ما به داستان جور باشد، يعني در دل داستان هم، اين جنس تخيل بايد وجود داشته باشد.

وي درباره لزوم استفاده از تصاوير سورئال براي كودكان گفت: تصاوير فراواقعي، باعث زندگي جديد رؤياهاي كودك مي‌شوند. چه، كودك زماني با اين تصاوير مواجه مي‌شود، مثل آليس مي‌ماند كه وارد سرزمين عجايب شده است. همان‌طور كه آليس وقتي وارد سرزمين عجايب شد، پي در پي با اتفاقات و بازيگوشي‌هاي عجيبي روبه‌رو شد، كودك نيز مثل آليس در كنار اين‌گونه تصاوير، جنس جديدي از زندگي و رؤياها را تجربه مي‌كند.

اين تصويرگر كتاب‌هاي كودكان افزود: به عبارتي، تصاوير فراواقعي به گسترش باورهاي كودك خيلي مي‌توانند كمك كنند و او را از آنچه هست عبور دهند، منتها اين تصاوير هم به شرطي تاثيرگذارند كه در هماهنگي با متن باشند.

"سرزمين كودكي سرزمين عشق ورزيدن است.سرزمين مهر بي دريغ...
آنان كه براي كودكان كار مي كنند دل به كشف هميشگي قلمروهاي ناشناخته اي سپرده اند كه بشر، ديروز، امروز و فردا محتاج آن بوده و خواهد بود.
آثار تصويرگران ايراني، آثار عاشقان دلسوخته اي است كه جلوه هايي ماندگار از عاشقانه ها را در پيش روي مي گذارد.
جهاني كه مي كاود، مي آفريند و خود را در خاطره ها تا ابد جاودان مي سازد..."

اين جملات زيبا، جملاتي است كه در صفحه ي اول سايت "تصويرگران كتاب كودك ايران" آمده است.سايتي كه بيش از يك سال است كه آغاز به كار كرده و با اين حال، تفاوت زيادي با روز اول خود ندارد!

در صفحه ي اول سايت، فهرستي وجود دارد كه تقريبا هيچ كدام درست كار نمي كنند.
يعني يا باز نمي شوند يا اينكه اگر باز شوند ، اطلاعات آنها به قدري ناقص و درهم است كه فرق زيادي با باز نشدنشان نمي كند.

اين امر در حالي است كه تصويرگري ايران هيچ رسانه ي مشخصي ندارد و تصويرگران بايد اخبار مربوطه را بطور پراكنده از سايتهاي مختلف (مانند كانون يا از خبرگزاريها) بخوانند يا اينكه بوسيله ي تلفن يا مراجعه به مراكز مربوطه بيابند.
اميدوارم اين سايت هرچه سريعتر راه بيفتد.
اگر دوست داشتيد سري به اين سايت بزنيد، به اين آدرس مراجعه كنيد: www.cibi.ir
ديدن اين سايت به بيماران قلبي توصيه نمي شود!

مركز فرهنگي آسيايي يونسكو در كشور ژاپن، پانزدهمين مسابقه تصويرگري كتاب كودك - نوما- براي سال ‌٢٠٠٦ را برگزار مي‌كند.

به گزارش گروه دريافت خبر ايسنا، به شركت كنندگان در اين مسابقه‌ي جهاني فرصت داده شده است تا آثار تصويرگري كتاب كودك خود را تا نهم آبان‌ماه سال جاري - ‌٣١ اكتبر ‌٢٠٠٦ - به اين مركز آسيايي ارسال كنند.

اين مسابقه با هدف ترويج و گسترش كتاب‌هاي مصور كودكان - در كشورهاي در حال توسعه - و توليد و انتشار آثار جذاب و كيفي، ايجاد فرصت براي معرفي آثار برجسته و كمك به ارتقاي كيفيت كتاب‌هاي مصور كودكان برگزار مي‌شود.

بنا بر اين گزارش، برگزار كنندگان، تصاوير كتاب‌ها را، اعم از چاپ شده يا چاپ نشده، مي‌پذيرند، اما تصويرگراني كه قبلا برنده‌ي جوايز اصلي مسابقات بين‌المللي شده باشند، نمي‌توانند در اين مسابقه شركت كنند.

تنها اتباع كشورهاي آسيا و اقيانوسيه، آمريكاي لاتين و كارئيب، آفريقا و كشورهاي عربي مي‌توانند در اين دوسالانه شركت كنند.

قرار است نتايج مسابقه و نمايشگاه آثار برگزيده، در نمايشگاه‌هاي ژاپن و هم‌چنين نمايشگاه بيست‌ويكمين دوسالانه‌ي براتيسلاوا - BIB2006 - در جمهوري اسلواكي به نمايش گذارده شود.

ارسال دست كم پنج تصوير اصلي براي هر داستان با وزن كمتر از پنج كيلوگرم، كه در سال‌هاي اخير براي كتاب كودكان تهيه شده باشد، با تكميل فرمي كه در آدرس اينترنتي www.accu.or.jp/noma نيز قابل دريافت است، همراه با خلاصه داستان دست‌كم در ‌٣٠٠ كلمه، به زبان انگليسي و هم‌چنين اصل آثار به مركز فرهنگي يونسكو در ژاپن ضروري است.

سلام،

تازگی ها به این نتیجه رسیده ام که رنگ کردن با فتوشاپ خیلی باحاله.

این زرافه رو هم رنگ کردم گذاشتم اینجا که طول روزنگارم زیاد شه!

(تصویر:عباس ریاضی)

كاظم اطلايی ـ تصويرگر كتاب‌های كودكان و نوجوانان ـ در گفت‌وگو با ايسنا با بيان اين مساله گفت: ‌واقعيت اين است كه بچه‌ها به هر دوی اينها نيازمندند؛ بنابراين وقتی كه براي بچه‌ها شعری خوانده می‌شود، با دقت به آن گوش می‌دهند و در دنيای خيال خود، آن را به تصوير می‌كشند. همچنان كه از ديدن كتاب‌هايی با تصاوير قوی لذت مي‌برند.

او نياز تصوير را براي كودكان، در كتابهای مختلف علمی، داستانی، شعر، عكاسی و غيره، متغير دانست و گفت: وقتي يك داستان تاريخی عنوان می‌شود، تصويرگر بايد اطلاعات مربوط به لباس، پوشش، زمان و فضا را از طريق تصوير منتقل كند. چراكه يك داستان‌نويس نمي‌تواند همه ی اينها را از طريق داستان منتقل كند و نيازمند همراهی تصويرگر است.

وی با طرح اين پرسش كه آيا داستانهای فانتزی و تخيلی نيز نيازمند كار تصويرگری‌اند، گفت: اگر تصويرسازی باشد كه به واسطه‌ی تجربه‌های خود بتواند دنيای خيال بچه‌ها را غنی كند، بايد از تصاويرش بهره برد. چه، تصويرگر با اين كار به كمك متن می‌آيد و ممكن است نويسنده صرفا فضای كلی داستان را نقل كرده باشد و در اينجا تصويگر خيلی می‌تواند اين دنيا را بسط دهد.

اطلايی تصويرگر را كمك كار نويسنده توصيف كرد و گفت: تصوير موجب زيباتر شدن اثر می‌شود و باعث می‌شود بچه‌ها با آن ارتباط بهتری را برقرار كنند، مضاف بر اينكه تصوير باعث می‌شود علاوه بر داستان، با فضای ديگری كه در ارتباط با متن است، آشنا شوند.

اگر دایره ی متحرک را با نگاه دنبال کنید،  دایره به رنگ صورتی خواهد بود.

حالا اگر به + وسط دایره نگاه کنید، دایره ی متحرک به رنگ سبز درمی آید.

و اگر به + وسط دایره خیره شوید، دایره های صورتی به آرامی ناپدید می شوند...

تا حالا اسم "هلیکو باکتر پیلوری" رو شنیدین؟

من اولین بار این اسم رو پشت بلیط اتوبوس دیدم. پشت بلیط نوشته بود:

آیا میدانید "هلیکو باکتر پیلوری" چیست؟

من از اون موقع رفتم تو کف که این اسم چیه! از خیلی ها پرسیدم ولی هیچ کس نمی دونست.

خلاصه تو یکی از این دید و بازدیدهای عید یکی از فامیلهامون که دکتره، اومد خونمون و به دادم رسید. بهم گفت که این، اسم یک جور باکتریه که تو معده وجود داره و اگه مقدار این باکتری تو معده زیاد بشه، باعث زخم معده میشه. ضمنا به خاطر طولانی بودن اسمش، بهش "اچ پیلوری" می گن.

من اون روز از کف دراومدم ولی هنوز نفهمیده ام که "اچ پیلوری" چه ربطی به بلیط اتوبوس داره!

چی؟ این قضیه چه ربطی به تصویرگری داشت؟

قورباغه ي تنها خيلي گرسنه اش بود.
يك پشه وزوزكنان نزديك شد و روي سر قورباغه نشست.

قورباغه پشه رو نخورد تا ديگه تنها نباشه.

(نوشته و تصویر: عباس ریاضی)

اول سلام
دوم عيدتون مبارك...
سوم اينكه متاسفانه چند روزي بود كه به كامپيوتر دسترسی نداشتم و براي همين تو اين چند روز نتونستم اين روزنگار رو به روز کنم(اين جمله، واج آرايی "ز" داشت!).
چهارم اينكه ممكنه آخرهای فروردين هم اين اتفاق تكرار بشه.
و پنجم اينكه ممنونم كه تو اين روزهايی كه نبودم به اينجا سر زدين.
ششم: اگه نظر بدين ممنونتر هم می شم!
هفتم: سال خوبی رو برای همه تون آرزو می كنم.