چند روز پيش يه سفر يه روزه به ابيانه رفته بودم.

ابیانه واقعا روستاي زيباييه. وقتي آدم از کوچه هاش رد ميشه حس ميکنه سوار ماشين زمان شده و به گذشته برگشته. اونجا تاريخ رو ميشه احساس کرد.

ابيانه دو آتشکده داشته که يکي نابود شده ولي ديگري هنوز باقی مونده. بعد از اسلام، عده اي از زرتشتيان ابيانه به هند کوچ مي کنن و بقيه مسلمان مي شن و در ابيانه مي مونن. به همين خاطر، "جام آتش" آتشکده اي که سالم مونده، الآن در بمبئي هند نگهداری میشه.

روستاي ابيانه مثل ماسوله با معماري پلكاني روی كوه ساخته شده یعنی حياط هرخانه، بام خانه ي پايينتره.

ابيانه مردم خونگرمي داره ولي بيشتر مردمش از اينکه کسي عکسشون رو بگيره خوششون نمياد.

الان بيشتر جمعيت این روستا رو پيرمردها و پير زنها تشکيل ميدن و جوونها معمولا در روستا نيستن. ولي جالبه که وقتي جوونها براي مدتي به روستا برميگردن، لباسهاي محلي مي پوشن.

ابيانه روستاييه با رنگهاي گرم و فرمهاي دلنشين. ديوارهايي با کاه گل سرخ، پنجره هاي مشبک چوبي، درهاي چوبي زيبا، گلدونهاي شمعدوني و ...

    

 

 

(عکسها:عباس ریاضی)

از ساعت ۱۷روز چهارشنبه ۲۷ اردیبهشت ۱۳۸۵، نمايشگاه تصويرسازیهاي دستي "فرسا صادقي" با تكنيك چاپ فلز و اسيد، بازگشایی خواهد شد.
محل برگزاری نمایشگاه، در خانه ی هنرمندان و در نگارخانه ی ممیز خواهد بود.

 

تصویر بالا، تصویری از انیمیشن دو بعدی "گاو دیوانه" است.

این انیمیشن، یکی از زیباترین انیمیشنهایی است که تا به حال دیده ام. 

می توانید این انیمیشن کوتاه و زیبا را در آدرس زیر ببینید:

http://microflash.persiangig.com/Html/0cow.html

از روز سه شنبه ۱۹ اردیبهشت، نمایشگاهی از آثار "مهدی عزالدین" تحت عنوان "تجربیات تصویری" در خانه ی کاریکاتور برگزار می شود.

مهدی عزالدین در این نمایشگاه مجموعه ای از شخصیت پردازیهای خود را به نمایش گذاشته است. افتتاحیه ی این نمایشگاه روز سه شنبه ۱۹/۲/۱۳۸۵ ساعت ۱۶ در خانه ی کاریکاتور برگزار می گردد. بازدید برای عموم از ۲۰ تا ۲۸ اردیبهشت و از ساعت ۹ تا ۱۷ برقرار می باشد.

 نشانی خانه ی کاریکاتور: خیابان دکتر شریعتی، تقاطع بزرگراه شهید همت ، خیابان گلنبی غربی (کتابی)، پلاک۶۰

 

متن زیر نوشته ی "مهدی صادقی" است. لینک سایت ایشان (به نام"رسم") در قسمت پیوندها موجود است...

" هفته گذشته در کلاس درس تصویرسازی، رسیدیم به مبحث تصویرسازی تبلیغاتی. من در طرح درسی که برای این کلاس (تصویرسازی۲) در نظر گرفته‌ام ، تصویرسازی را در پنج گرایش برای دانشجویانم طرح می‌کنم : تصویرسازی تبلیغاتی، تصویرسازی برای دیزاین، تصویرسازی روزنامه، تصویرسازی مجله و تصویرسازی تلویزیونی. خلاصه‌ای از آنچه در این کلاس گفتم :

چشم و ذهن مخاطب این روزها به حد وفور در معرض شعارهای تبلیغاتی مستقیم قرار می‌گیرد که نسبت به اغلب آنها بی‌تفاوت و بی‌توجه شده است. تصویرسازی تبلیغاتی با هدف تبلیغات غیرمستقیم ، جای خود را در بین پروژه‌ها تبلیغاتی باز کرده و چون با این هدف شکل می‌گیرد، ملزم به تبلیغ پنهان و ناپیداست. 

در این تعریف چون تاکید بر تبلیغ و ایده پنهان تبلیغاتی است ، تکنیک‌های تصویرسازی کارآیی چندانی ندارد و برخلاف تصویرسازی‌های دیگر (مثل تصویرسازی کتاب کودک که بخش قابل توجهی از آن به تکنیک برمی‌گردد)، در تصویرسازی تبلیغاتی بیش از آنکه با تکنیک تصویرسازی کنیم، با ایده و فکر، فضاسازی می‌کنیم. طبیعی است این ایده و فکر هر چقدر از سطحی‌زدگی و سطحی‌گرایی دوری کند مقبول‌تر خواهد بود. البته نباید فراموش کرد اگرچه این ایده و فکر تصویرسازی نباید سطحی باشد، اما از سوی دیگر نبایستی دور از فهم مخاطب باشد و به نوعی او را با "معما" روبرو کند.

تصویرسازی تبلیغاتی سه تفاوت عمده با پوستر و بیل‌برد تبلیغاتی دارد. اول اینکه حرف و پیامش را پوشیده‌تر از پوستر تبلیغاتی بیان می‌کند. دوم اینکه در پوسترهای تبلیغاتی ، انتخاب و چینش عناصر بصری، براساس اسلوگان(شعار تبلیغاتی) صورت می‌گیرد در حالی که در تصویرسازی تبلیغاتی، الزامی به این پوشش تصویری اسلوگان نیست. سوم اینکه تصویرسازی تبلیغاتی از نوع تبلیغات تداعی‌کننده است در حالی که پوستر تبلیغاتی  با همه شیوه‌های تبلیغاتی (تداعی کننده ، معرفی کننده و . . . ) سازگاری دارد.

بیشترین کاربرد تصویرسازی تبلیغاتی مربوط به بسته‌بندی کالاهای کم‌قیمت (درگیری پایین) است."

 

راستش یه خورده حالم گرفته است. نه از چیز خاصی، همین جوری از روزگار!

احتیاج به یک اتفاق خوب دارم. شاید نمایشگاه کتاب حالمو بیاره سر جاش...

اگه رفتید نمایشگاه، حتما "انتشارات شباویز" هم برید.

شباویز از معدود انتشاراتی هایی است که به تصویرسازی کتاب اهمیت زیادی میده.

در بيست و سومين نمايشگاه تصويرگری ايتاليا كه فروردين ماه امسال در شهر ورونای ايتاليا برگزار شد، "فرشيد شفيعی" نيز به دعوت برگزارکنندگان در اين نمايشگاه حضور يافت.

بر روي جلد كاتالوگ، پوستر، كارت پستال و حتی كارت دعوت نمايشگاه امسال، تصاويری از کتاب "پيرچنگی" به تصويرگری فرشيد شفيعي چاپ شده است.

اين كتاب كه نوشته ی "فريده خلعتبری" مدير مسوول انتشارات شباويز است، در مهرماه سال ۱۳۸۳ توسط انتشارات شباويز منتشر شده است.

"پيرچنگی" قبلا برگزيده سال ۲۰۰۵ نمايشگاه تصويرگری "براتيسلاوا" ، برگزيده سال ۲۰۰۵ نمايشگاه تصويرگری "سارمده" و برگزيده سال ۲۰۰۵ نمايشگاه تصويرگری "باري يرو" نيز بوده است.

از موفقيتهای داخلی اين كتاب می توان به جايزه سال ۱۳۸۴ جشنواره بزرگ شباويز و جايزه سال ۱۳۸۴شورای كتاب كودك اشاره كرد.

 

محمدعلی بنی اسدی: اين مساله كه تصوير تكميل‌كننده متن است، بيشتر در آثاری مشهود است كه نويسنده به نوعی تصويرگری هم می‌كند.

اين تصويرگر كودكان و نوجوانان در گفت‌وگو با ايسنا تصريح كرد: گاه برای هر متن می‌توان تعريف و تصويری تازه داشت و شايد در شعر اين اتفاق راحت‌تر حاصل می‌شود، يعنی تصويرگر و شاعر هر دو بيشتر شخصی كار كنند.

وی درباره قصه گفت: به ندرت قصه‌ای را ديده‌ام كه چندپهلو باشد و بتوان به راحتی شعر برای آن تصاوير مختلفی را متصور شد.

بنی‌اسدی تاكيد كرد: نقش اصلی هر تصويری تامين رابطه‌ی بينابينی با متن است، يعنی گاه بايد بيان كننده نكته‌های خالی كه متن به آن نپرداخته است، باشد و گاه آنچه ويژگی ادبيات نيست و در مقابل در تصوير جايگاه دارد را به تصوير كشد.

اين تصويرگر گفت: هر متنی می‌تواند از متن ديگر متفاوت باشد؛ بنابراين تصويرگری آن نيز می‌تواند متفاوت باشد، گاه متن به هيچ عنوان به تصوير درنمی‌آيد و اينجاست كه دشواری كار تصويرگری مشخص می‌شود. يعنی هميشه اين‌طور نيست كه مثلا بگويند شب بود، هوا طوفانی بود و مردی در سياهی شب به اين سو يا آن سو می‌رفت.

وی گفت: گاه متون، متون دشواری هستند. مثلا وقتی كسی می‌خواهد "مسخ" كافكا را كار كند، بايد بتواند به واسطه‌ی تصوير از عهده ترسيم آدمی كه به سوسك بدل شده و انتقال احساس او برآيد و اين كار به هيچ وجه ساده نيست.

بني‌اسدي گفت: نوع نوشتن در كار تصويرگری موثر است. وقتی نوشته‌ای وام‌داری خود را به تصوير حفظ مي‌كند و نويسنده فرصت و جايی را برای تصوير قايل است، تصوير می‌تواند نقش متون خود را واقعا مطرح كند، اما اين حالت به ندرت اتفاق می‌افتد.

 

از روز شنبه ۹ ارديبهشت ماه ۱۳۸۵ نمايشگاهي از مجسمه ها، نقاشي ها و طراحي هاي

محمدعلي بني اسدي در خانه ي هنرمندان ايران برپا مي شود.

افتتاحيه ي اين نمايشگاه، روز شنبه ۹ ارديبهشت و از ساعت ۵ تا ۸:۳۰ شب خواهد بود.

اين نمايشگاه تا روز دوشنبه ۱۸ ارديبهشت بجز روزهاي تعطيل، از ساعت ۱۰ صبح تا ۸ شب ادامه دارد و پنجشنبه ها ساعت بازديد از نمايشگاه، از ساعت ۲ تا ۸ شب خواهد بود.

 

نشاني: خانه ي هنرمندان ايران، نگارخانه ي مميز ـ خيابان طالقاني، خيابان موسوي شمالي، باغ هنر ـ تلفن: ۸۸۸۳۶۶۷۱     www.iranao.com