تصویرگری

اعتماد ملی :ششمین دوسالانه تصویرگری کتاب کودک پس از ۶ سال وقفه، بدون حضور انجمن تصویرگران کتاب کودک در شیراز برگزار می شود.

جمال الدین اکرمی، مدیرعامل انجمن تصویرگران کتاب کودک، با ابراز شگفتی از درج این مطلب در مطبوعات و سایت‌های خبری اعلام کرد : انجمن تصویرگران، طی برگزاری یک نشست که به دعوت آقای شالویی، مسئول مرکز توسعه هنرهای تجسمی وزارت ارشاد و مدیر موزه هنر‌های معاصربرای برنامه ریزی بی ینال ششم برگزار شد، مطلع گردید که این مرکز تصمیم گرفته بی ینال ششم رادر شهر شیراز برگزار نماید. طی آن نشست، ما مطرح کردیم که برگزاری این برنامه در شهر شیراز می تواند موضوع مناسبی برای یک جشنواره محلی، با عنوان ( ویژگی‌های بومی در تصویرگری کتابهای کودکان )  باشد و خلاهای موجود در این زمینه را برطرف می کند. آن هم در شهری که پایه گزار"مکتب شیراز" در سده‌های گذشته بوده، اما نمی تواند محل مناسبی برای برگزاری بی ینال ششم، آن هم پس از ۶ سال وقفه باشد. به این دلیل که ادامه منطقی راه های گذشته نیست و معنای بی ینال هم این نیست.

اولاً : از ۵ بی ینال گذشته، ۳ بی ینال ویژگی ملی داشته، یکی از آن ها آسیایی بوده و یکی هم به شکل بین المللی با حضور ۳۲ کشورجهان برگزار شده .و همواره هم انجمن تصویرگران مجری و جذب کننده ی اسپانسربوده و وزارت ارشاد نیز حمایت کننده آن‌ها. حال چطور شده که پس از طی دوره های تکوینی خود، این بی ینال بزرگ به یک بی ینال استانی تبدیل می شود؟ آن هم بدون برنامه ریزی درازمدت و بسترسازی مناسب و پرتفاهم؟

دوم این که : دوسالانه ای با این گستردگی در مراکزی برگزار می شود که در برگزاری می شود که دسترسی هنرمندان، پژوهشگران وصاحبنظران ادبیات کودک به آن راحت باشد و از فضا و امکانات کافی برخوردار شده باشد. در شرایط اجتماعی فعلی، چند درصد از هنرمندان و کارشناسان ادبیات کودک از جمله ۲۰۰ عضو انجمن تصویرگران، شانس حضور فعال در این برنامه را دارند؟

اگر مدیریت مرکزتوسعه هنرهای تجسمی تصمیم خود را پیشاپیش گرفته، برای چه از انجمن تصویرگران برای برگزاری یک نشست مشورتی دعوت می کتد، بدون آن که حتی به یک مورد از مشاوره‌های داده شده انجمن احترام بگذارد؟ آیا این رویکرد به معنای حذف نهادهای مدنی، از جمله انجمن تصویرگران کتاب کودک در فعالیت های دولتی نیست؟ همان اتفاق مشابهی که در مورد ( انجمن نقاشان ) در برگزاری آخرین بی ینال تجسمی افتاد؟

به نظرمن بی علاقگی مرکز هنرهای تجسمی در همکاری با انجمن تصویرگران به حدی است که این مرکز در انعکاس خبرخود مبنی بر برگزاری بی ینال، هیچ اشاره ای به برگزاری نشست مشورتی با انجمن تصویرگران واحساس نیاز به یاری گرفتن ازانجمن تصویرگران و دیگر نهادهای مدنی نمی کند.

در این اطلاع رسانی، حتی از نام استاد "پرویز کلانتری"، که از پیشکسوتان بر جسته ی تصویرگری ایران و عضو موثر انجمن تصویرگران کتاب کودک است، به عنوان دبیر این بی ینال نام برده شده، در حالی که ایشان از شنیدن این موضوع متعجب شده و چنین ابراز می کنند که هیچ اطلاعی از این موضوع ندارند. آیا مقدمات دعوت از یک هنرمند بزرگ این قدر ساده انگارانه و پیش پا افتاده است؟ اگر سر آغاز برگزاری بی ینال وعده داده شده چنین است، پس وای به حال پایان اش!

به نظر می رسد دغدغه ی اصلی مدیریت تازه مرکز توسعه هنرهای تجسمی تنها "استانی کردن" یک پروژه و صرف بودجه های اختصاص یافته آن است، نه ارتقای تصویرگری، و گر نه به دست آوردن حس همکاری یک نهاد مدنی، که مهم ترین نهاد حرفه ای تصویرگری در ایران است، کار چندان دشواری نیست.

از نظر انجمن تصویرگران این تصمیم، پایان خوشی برای ۶ سال انتظار نیست. آن هم درشرایطی که پیش از این وزارت ارشاد پشتیبان مالی و معنوی انجمن تصویرگران در برگزاری ۵ بی ینال گذشته بوده . و همین طور در شرایطی که معاونت فرهنگی همین وزارتخانه برای همکاری با انجمن تصویرگران، از جمله در برپایی نمایشگاه زمستان ۸۷، از پیشنهادات انجمن تصویرگران استقبال کرده و در حمایت از حضور تصویرگران برجسته در عرصه های جهانی تصویرگری، تلاش های مؤثری از خودشان داده است.