به گزارش سایت خبری رسم ، در میزگرد ارتقای هنر تصویرگری در كتاب‌های آموزشی، بر هماهنگی مولف و تصویرگر تاکید شد.
براساس خبر ارسالی، در این نشست که عصر بیست ‌و یكم آبان در حاشیه هفتمین جشنواره كتاب‌های آموزشی رشد در سالن اجتماعات سازمان پژوهش و برنامه‌ریزی وزارت آموزش و پرورش برگزار شد، جمال‌الدین اكرمی، تصویرگر و طراح گرافیک با اشاره به كمرنگ شدن تخیل در كتاب‌های حوزه علوم اجتماعی و علوم محض گفت:" در این‌گونه كتاب‌ها تصویرگر باید از نقاشی دور و برای رساندن هرچه بهتر مفهوم به مخاطب باید از ترسیم و گرافیک بهره‌مند شود".

اكرمی بر ضرورت به كارگیری زیبایی‌شناسایی در كتاب‌های آموزشی تاكید كرد و افزود:" تصویرگر در كتاب‌های داستانی می‌تواند از متن كتاب خارج شود و با بهره‌مندی از تخیل، تصاویری زیبا خلق كند اما در كتاب‌های آموزشی این امكان وجود ندارد".

این طراح گرافیک با اشاره به ضرورت همكاری طراحان گرافیكی در چنین موقعیت‌هایی گفت:" هنر طراحان گرافیكی به ویژه در كتاب‌های علمی-‌ آموزشی جلوه‌گر خواهد شد و آنها با استفاده از خطوط به درک مطلب مخاطب كمک می‌كنند".

در ادامه این نشست، كاظم طلایی، مدیر هنری مجلات رشد، از ترافیک تصویرگران در بخش‌های داستانی خبر داد و افزود:" متاسفانه تعداد تصویرگران كتاب‌های غیر داستانی بسیار كم است و این به دلیل نبود بسترسازی‌های مناسب توسط مسوولان این حوزه است".

وی آموزش و پرورش، دانشگاهیان و ناشران را مسوول پیگیری این موضوع دانست و افزود:" مراكز دولتی باید از تصویرگران در بخش‌های علمی-‌ آموزشی استقبال كنند و نباید خیلی از ناشران غیردولتی توقع گام نهادن در این راه را داشت".

این تصویرگر تصریح كرد:" مولف و تصویرگر باید با هم هماهنگ باشند و مشخصات و مولفه‌های مورد نظر مولف پیش از شروع تصویرگری، باید در ذهن تصویرگر مرور شود".

كوروش پارسانژاد، طراح گرافیک، تصویرگری را یكی از مراحل كتاب‌سازی عنوان و خاطرنشان كرد:" متاسفانه در ایران این روال طی نمی‌شود و پیش از تالیف كتاب، تصاویری نامربوط به تصویرگر سفارش داده می‌شود و پس از آن نیز كار به صفحه‌آرا سپرده می‌شود".

پارسانژد تصریح كرد:" مدیر هنری ابتدا باید از محتوای كتاب اطلاع كامل حاصل كند و پس از تكمیل مطالب و با توجه به معیارهای موجود، تصویرسازی را انجام دهد".

وی جامعه تصویرگر و طراح گرافیک را دچار یک آفت بزرگ دانست و گفت:" تصویرگران و گرافیست‌های ما علاقه‌مندند همانند هنرمندان بزرگ، كارهایشان را به تنهایی و با ویژگی‌هایی منحصر به فرد ارائه كنند كه همیشه و در همه‌جا قابل شناسایی باشند، ولی این قضیه تنها درباره كتاب‌های داستانی صدق می‌كند و این‌گونه كار كردن برای كتاب‌های علمی كه نیاز به هماهنگی با مولف دارد، پاسخگو نخواهد بود و به همین دلیل ما دچار ضعف جدی در این حوزه هستیم".